Angiografie 

Wat is een angiografie en wat is het doel ervan?
Een angiografie is een röntgenonderzoek waarbij de bloedvaten zichtbaar gemaakt worden. Het onderzoek wordt gedaan om uit te zoeken waar in uw bloedvaten een mogelijke afwijking zit en om de ernst hiervan te bepalen. Op gewone röntgenfoto’s zijn bloedvaten niet zichtbaar. Ze worden zichtbaar gemaakt door middel van een contrastmiddel. Dit middel wordt ingespoten tijdens het maken van röntgenfoto’s. Het contrastmiddel verspreidt zich via de bloedstroom in de bloedvaten. Het onderzoek wordt uitgevoerd door een arts die hierin gespecialiseerd is.        
                                    
 
 
 
Figuur 1 De angiografie-kamer bevat Röntgenapparatuur waarmee foto’s kunnen worden gemaakt van het hoofd terwijl contrastmiddel via een katheter wordt ingespoten (in het voorbeeld is de patiënt onder narcose, maar bij een standaard onderzoek bent u gewoon wakker).               
 
 
 
 
 
Figuur 2 Plaatje a toont een gewone Röntgenfoto van de schedel en plaatje b dezelfde foto na het inspuiten van contrastmiddel in de halsslagader. Bij plaatje c is door de computer het eerste beeld van het tweede ‘afgetrokken’ waardoor enkel nog de bloedvaten zichtbaar zijn.  
 
Hoe verloopt een angiografie?
Nadat in de angiografie-kamer op een behandeltafel bent geholpen, wordt u toegedekt met een steriel laken om infecties te voorkomen. Vervolgens dient de arts een plaatselijke verdoving toe bij uw lies. Hierna wordt met een naald een oppervlakkig gelegen slagader aangeprikt en wordt een plastic slangetje van ongeveer 15 cm lang in het bloedvat gebracht. Hierdoor kunnen langere slangetjes (katheters) worden ingebracht om bij de bloedvaten te komen die moeten worden onderzocht. Door zo’n katheter wordt contrastvloeistof ingespoten. Dit geeft een warm gevoel in het gebied waar de vloeistof terecht komt, maar kan ook veroorzaken dat u even lichtflitsjes ziet of duizelig wordt. Deze sensaties trekken doorgaans met ongeveer 10 seconden weer weg en kunnen geen kwaad. Meestal worden zo verschillende bloedvaten onderzocht voordat het gehele onderzoek klaar is. Aan het einde van het onderzoek wordt de katheter uit de slagader verwijderd. Ook het korte slangetje wordt daarna uit de lies verwijderd waarna de prikopening wordt dichtgemaakt. De arts bepaalt of dit gebeurt door stevig dichtdrukken of door een soort plugje dat tegen het bloedvat wordt gelegd. Als zo’n plugje wordt gebruikt lost dit in de loop van ongeveer 3 maanden weer op.  
 
Wat zijn de risico’s van een angiografie?
Uw artsen wegen altijd de geringe kans op complicaties (problemen) van het onderzoek af tegen het belang van de informatie die ermee wordt verkregen. Aangezien u bij ons door een ervaren team wordt onderzocht verloopt het merendeel van de onderzoeken gelukkig zonder problemen. Desondanks blijft er een kleine kans bestaan dat een complicatie optreedt.
 
De ernstigste complicatie is een herseninfarct. Dit gebeurt in minder dan 1 op de 200 onderzoeken en kan milde of ernstige verschijnselen geven. Omdat bloedvaten aan de binnenkant door aderverkalking zijn aangetast (vooral bij de wat oudere patiënt) kan een stukje hiervan loskomen als de katheter er langs komt. Dit stukje kan vervolgens in de hersenvaten ‘vastlopen’ en zorgt er dan voor dat een deel van de hersenen geen bloed meer krijgt. Dit deel van de hersenen kan hierdoor blijvend beschadigd raken. Andere complicaties zijn problemen met het bloedvat in de lies, zoals een nabloeding, of een allergische reactie op het gebruikte contrastmiddel. Dergelijke complicaties geven geen blijvende problemen.    
 

Datum laatste revisie van deze tekst: juli 2015.